Arkadaşım

Aniden bir acı saplanır kalbine
Ne olduğunu bilemezsin arkadaş
İki damla gözyaşı dökülür ardından
Fakat iki kelime diyemezsin arkadaş…

Ağlarsın geceler günler boyunca
Nafile sevdiğini göremezsin arkadaş
Özlem içinde kavrulur da birden
Gitmek istesen de gidemezsin arkadaş…

Sana olan uzaklığı gelince aklına
Hasretin acısını yenemezsin arkadaş
Hayallerinin boş olduğunu anlayınca aniden
Silmek ister kaderi silemezsin arkadaş…

Yakar seni kalbindeki derin sancılar
Kalbini atmak ister sökemezsiz arkadaş
Onun o gözleri gelince aklına
Ölmeyi düşünsen de ölemezsin arkadaş

Yalan dostluklar,sahte şehir!

yalnızlık sendromları vururken zihnime
bir hançer saplandı sanki yüreğime
ağlarken kendimle sessizce
bu şehir çürüttü beni sinsice

lanet maskelerin icinde susar oldum
kendimi hep bir boşlukta buldum
sessizlik çığlık atarken icimde
ben tüm nefretimi yeryüzüne kusar oldum

ruhum sıçradı bedenimden
tutsaktım bu şehirde hep ben
yalan dostlukların arkasına gizlenen
ve yalnızlıktı son anımda gözlerimin önüne gelen

yürürken bu sisli karanlıkta
çağıran yoktu beni yanına
akarken damla damla karamsarlığa
isyan ettim her yarına